Gdy tylko włączy się ogrzewanie, wilgotność powietrza w domu często spada poniżej 30 procent. Dlaczego tak się dzieje, jak ją zmierzyć i co w sypialni pomaga najbardziej.
Zwykle zaczyna się pod koniec października. Budzisz się z gardłem jak papier ścierny, masz spierzchnięte usta, a gdy zdejmujesz sweter, włosy aż trzeszczą. Nic ci nie jest. Powietrze w twojej sypialni jest po prostu zbyt suche.
Większość ludzi śpi najlepiej przy wilgotności względnej od 40 do 60 procent. W ogrzewanym holenderskim domu zimą często spada ona do 25–35 procent. Najłatwiej poprawisz sytuację nie nawilżaczem powietrza, ale chłodniejszą sypialnią i cieplejszym łóżkiem.
Zimne powietrze może zawierać niewiele pary wodnej. Powietrze zewnętrzne o temperaturze 0 stopni i wilgotności 80 procent wydaje się wilgotne, ale w rzeczywistości zawiera tylko odrobinę wody. Gdy to powietrze dostanie się do środka, a ogrzewanie podgrzeje je do 20 stopni, ta odrobina wody pozostaje taka sama, choć powietrze mogłoby teraz pomieścić jej znacznie więcej. W efekcie wilgotność względna spada do około 20 procent.
Wietrzenie jest zimą tak samo potrzebne jak latem. Milieu Centraal zaleca wietrzenie w dzień i w nocy – i słusznie: bez świeżego powietrza pojawia się wilgoć i pleśń. Skutek jest jednak taki, że przez całą zimę do środka napływa suche powietrze z zewnątrz, które ogrzewanie wysusza jeszcze bardziej.
W nocy przez siedem czy osiem godzin oddychasz, nic przy tym nie pijąc. Jeśli śpisz z otwartymi ustami, na przykład z powodu zatkanego nosa, gardło wysycha jeszcze szybciej. Znane objawy:
Jeśli masz egzemę lub wrażliwą skórę, często zauważasz, że daje o sobie znać, gdy tylko włączasz ogrzewanie. W artykule Czysty sen: dlaczego bambus jest dobry dla skóry i włosów przeczytasz, co może w tej kwestii zrobić twoja pościel.
Jeśli suchość lub ból gardła utrzymuje się dłużej niż tydzień czy dwa albo pojawia się gorączka, zadzwoń do lekarza rodzinnego. Suche powietrze wyjaśnia wiele, ale nie wszystko.
Cyfrowy higrometr kosztuje niewiele, a już w ciągu doby pokaże, czy twoja sypialnia naprawdę jest za sucha. Nie stawiaj go przy kaloryferze ani na parapecie, tylko gdzieś na środku pokoju, mniej więcej na wysokości łóżka. Odczytaj wynik wieczorem, kiedy kładziesz się spać, i rano, kiedy wstajesz. Przez twój własny oddech wartość rano jest zwykle o kilka procent wyższa.
1. Skręć ogrzewanie w sypialni. Brzmi to paradoksalnie, ale ta sama ilość wilgoci daje w 17 stopniach wyższą wilgotność względną niż w 21 stopniach. W powyższym przykładzie to około 25 procent zamiast 20. Chłodny pokój jest też lepszy dla twojego snu: dla większości osób idealna jest temperatura około 16–18 stopni, co wyjaśniamy w artykule idealna temperatura dla dobrego snu.
2. Ogrzej łóżko zamiast pokoju. W chłodnej sypialni potrzebujesz kołdry, która dobrze izoluje. Nasza bambusowa kołdra zimowa ma wypełnienie 400 g/m² i poszycie z bambusa, dzięki czemu ciepło zostaje przy tobie, a wilgoć, którą oddajesz w nocy, może swobodnie odparować. Nie wiesz, jakiej kołdry potrzebujesz? Przeczytaj o różnicy między kołdrą zimową a letnią.
3. Wietrz krótko, ale intensywnie. Okno uchylone przez cały dzień wychładza ściany i przez cały dzień wpuszcza suche powietrze. Po wstaniu otwórz na dziesięć minut dwa okna naprzeciwko siebie. Wtedy powietrze się wymieni, zanim pokój naprawdę się wychłodzi. Kratki wentylacyjne po prostu zostaw otwarte.
4. Nawilżaj ostrożnie. Nawilżacz powietrza ma sens dopiero wtedy, gdy twój pomiar przez dłuższy czas pozostaje poniżej 35 procent. Codziennie opróżniaj i czyść zbiornik, bo w stojącej wodzie rozwijają się bakterie i pleśń. Nie ustawiaj go powyżej 50 procent: powyżej 60 procent roztocza kurzu domowego i pleśń mają wręcz idealne warunki. Miseczka z wodą na kaloryferze czy roślina na parapecie niewiele zmienią w wilgotności powietrza, ale też nie zaszkodzą.
5. Postaw szklankę wody przy łóżku. Wypij kilka łyków przed snem i wtedy, gdy obudzisz się w nocy. To nie rozwiąże problemu suchego powietrza, ale twoje gardło poczuje różnicę.
Pościel nie nawilża powietrza. Decyduje jednak o tym, w jakim stanie twoja skóra i włosy przetrwają noc.
Tkaniny syntetyczne, takie jak poliester i mikrofibra, prawie nie wchłaniają wilgoci. W suchym powietrzu szybko się elektryzują: to właśnie to trzeszczenie, gdy wychodzisz spod polarowego pledu. Wiskoza bambusowa to włókno celulozowe, które przeciwnie – wchłania wilgoć, i to więcej niż bawełna. Dlatego prawie się nie elektryzuje, a zimą nie jest wilgotna ani lepka w dotyku.
Dla twarzy i włosów liczy się przede wszystkim to, jak gładka jest tkanina. Bambusowa poszewka na poduszkę o splocie satynowym 400 TC jest tak gładka, że włosy i skóra w nocy po niej się ślizgają, zamiast się o nią ocierać. Przy suchych, puszących się zimą włosach poczujesz to już po kilku nocach.
Pierz pościel w 30 stopniach i zrezygnuj z płynu do płukania. Płyn do płukania zostawia na włóknach warstwę, przez którą wchłaniają one mniej wilgoci. Jak często najlepiej prać, przeczytasz w artykule jak często prać pościel?
Jeśli chcesz zająć się całą sypialnią – zasłonami, przeciągami i resztą – przeczytaj też jak przygotować sypialnię na zimę. A jeśli w święta przyjeżdżają goście na nocleg, nasz poradnik krok po kroku pomoże ci przygotować łóżko dla gości.
Między 40 a 60 procent. Poniżej 40 procent błony śluzowe i skóra szybciej wysychają, powyżej 60 procent przybywa pleśni i roztoczy kurzu domowego. Zimą realnym celem jest 40 do 50 procent.
Najczęściej to wynik suchego powietrza w połączeniu z oddychaniem przez usta podczas snu. Pomaga chłodniejsza sypialnia i szklanka wody przed snem. Jeśli problem utrzymuje się dłużej niż tydzień lub dwa, skonsultuj się z lekarzem rodzinnym.
Raczej nie. Odparowuje zbyt mało wody, by powietrze w sypialni stało się zauważalnie bardziej wilgotne. Większy efekt da skręcenie ogrzewania w sypialni.
Tylko jeśli zmierzysz, że wilgotność powietrza przez dłuższy czas utrzymuje się poniżej 35 procent. Codziennie czyść zbiornik i nie ustawiaj urządzenia na więcej niż 50 procent.
Dużo mniej niż poliester czy mikrofibra. Wiskoza bambusowa pochłania wilgoć z powietrza i z twojej skóry, dzięki czemu powstaje niewiele ładunków elektrostatycznych.




